Doradztwo Restrukturyzacyjne i Zarządcze
Dostawcy w restrukturyzacji Zobowiązania bieżące Wierzyciele handlowi Restrukturyzacja firmy

Jak informować dostawców o restrukturyzacji firmy?

2026-11-02 16 min

Jak informować dostawców o restrukturyzacji firmy: co powiedzieć, jak oddzielić stare zaległości od nowych zamówień i ustalić bieżące płatności.

Dostawców należy informować szybko, ale dopiero po ustaleniu dokładnego etapu postępowania, salda historycznego i sposobu finansowania kolejnych dostaw. W pierwszej rozmowie trzeba rozdzielić dwa tematy: co stanie się ze starymi fakturami oraz na jakich warunkach będą realizowane i opłacane nowe zamówienia. Dobrze przygotowana restrukturyzacja firmy nie polega na zapewnianiu, że „nic się nie zmienia”, lecz na przedstawieniu dostawcy konkretnego, wykonalnego modelu dalszej współpracy.

Dwa oddzielne zestawy dokumentów finansowych na tle magazynu podczas przygotowania rozmowy z dostawcami o restrukturyzacji firmy

Przed kontaktem z dostawcą trzeba rozdzielić dokumenty dotyczące starego salda od zamówień i płatności powstających na bieżąco.

W skrócie

  • Najpierw skontaktuj się z dostawcami krytycznymi, którzy realizują otwarte zamówienia, finansują sprzedaż kredytem kupieckim albo mogą zatrzymać produkcję.
  • Podaj prawidłowy etap postępowania, właściwą datę graniczną i jedną osobę odpowiedzialną za dalszy kontakt.
  • Nie łącz starego salda z nową dostawą. Osobno prowadź zamówienie, fakturę, termin, źródło zapłaty i potwierdzenie warunków.
  • Płatność bieżącą proponuj tylko wtedy, gdy nowa dostawa jest potrzebna, rentowna i ma konkretne pokrycie w cash flow.
  • Nie obiecuj, że każda umowa jest chroniona, stary dług zostanie spłacony poza układem albo dostawca musi utrzymać dotychczasowy limit kupiecki.

Co dostawca powinien usłyszeć w pierwszej rozmowie

Dostawca zwykle chce uzyskać odpowiedź na trzy pytania: czy otrzyma zapłatę za historyczne faktury, czy ma nadal wysyłać towar oraz z czego firma zapłaci za kolejne dostawy. Sam komunikat o rozpoczęciu restrukturyzacji nie odpowiada na żadne z nich. Może wręcz zwiększyć niepewność, jeżeli nie towarzyszą mu kwoty, daty i propozycja dalszych warunków handlowych.

Nie ma jednej uniwersalnej zasady nakazującej wysłanie identycznej wiadomości do każdego dostawcy. Obowiązek przekazania informacji może jednak wynikać z konkretnej umowy, warunków kredytu kupieckiego, zabezpieczenia albo etapu formalnego postępowania. Informacje i obwieszczenia w Krajowym Rejestrze Zadłużonych są publiczne. Zgodnie z art. 66 ust. 2 Prawa restrukturyzacyjnego po wydaniu przez sąd postanowienia o otwarciu postępowania przedsiębiorca występuje w obrocie z oznaczeniem „w restrukturyzacji”. Samo obwieszczenie o ustaleniu dnia układowego w postępowaniu o zatwierdzenie układu nie jest jednak tym samym co sądowe otwarcie postępowania.

Dlatego komunikat powinien zawierać pięć elementów:

  1. dokładny status procesu, bez skrótów i mylenia dnia układowego z otwarciem postępowania,
  2. informację, że saldo historyczne jest kwalifikowane odrębnie,
  3. zasady przyjmowania i opłacania nowych zamówień,
  4. osobę uprawnioną do składania uzgodnień,
  5. termin następnej, konkretnej aktualizacji.

Wniosek decyzyjny: jeżeli firma nie potrafi jeszcze wskazać właściwego etapu, kwoty starego salda i źródła zapłaty za kolejną dostawę, nie powinna zaczynać od szerokiego komunikatu. Najpierw musi uporządkować dane, a z dostawcą krytycznym ustalić bezpieczny termin indywidualnej rozmowy.

Kogo poinformować najpierw i kiedy wykonać telefon

Masowa wiadomość wysłana do wszystkich kontrahentów może wywołać pytania, na które firma nie jest gotowa. Lepszym punktem wyjścia jest mapa dostawców uwzględniająca ich znaczenie operacyjne, aktualną ekspozycję finansową i możliwość szybkiego zastąpienia. Dostawca opakowań używanych w każdym zamówieniu wymaga innej kolejności kontaktu niż podmiot, od którego firma kupuje usługę okazjonalną.

Grupa dostawców Co sprawdzić Sposób i moment kontaktu
Krytyczni dla produkcji lub sprzedaży Otwarte zamówienia, zapas, czas znalezienia zamiennika, zaległe i bieżące faktury Indywidualna rozmowa przed kolejną wysyłką lub zanim dostawca sam zareaguje na informację formalną
Udzielający kredytu kupieckiego Limit wewnętrzny, wykorzystane saldo, ubezpieczenie należności, terminy nowych faktur Rozmowa z osobą decydującą o limicie; przygotować wariant mniejszego limitu lub płatności bieżącej
Z otwartą umową albo zamówieniem Zakres już przyjętego zobowiązania, warunki wstrzymania dostaw i wypowiedzenia Kontakt przed zmianą harmonogramu; po rozmowie pisemne potwierdzenie
Ważni, ale zastępowalni Czas i koszt zmiany, minimalna partia, nowe warunki Kontakt po zabezpieczeniu dostaw krytycznych, z gotową propozycją warunków
Okazjonalni, bez otwartych pozycji Czy umowa wymaga zawiadomienia i czy planowane są nowe zakupy Nie wysyłać automatycznie pełnego komunikatu; poinformować, gdy wymaga tego umowa lub realne zamówienie

Moment kontaktu zależy także od etapu procesu. Przed formalnym rozpoczęciem postępowania nie należy rozpowszechniać niezatwierdzonych scenariuszy ani przedstawiać planu jako przesądzonego. Nie wolno jednak składać nowych zamówień z odroczoną płatnością, przemilczając znane ryzyko braku wykonania. Po obwieszczeniu w KRZ albo otwarciu postępowania kluczowi dostawcy powinni usłyszeć precyzyjną informację od firmy, zanim zaczną samodzielnie interpretować status i blokować wszystkie wysyłki.

Czerwona flaga: w magazynie czeka pilna dostawa, dział zakupów zapewnia o zapłacie w zwykłym terminie, a finanse nie wiedzą, czy faktura ma pokrycie. W takiej sytuacji najpierw trzeba zatrzymać sprzeczne komunikaty i potwierdzić finansowanie zamówienia.

Co przygotować przed rozmową z dostawcą

Rozmowa nie powinna zaczynać się od opowieści o przyczynach kryzysu. Dostawca potrzebuje danych, które pozwolą mu ocenić własne ryzyko. Szerszy schemat pokazujący, jak przygotować firmę do rozmów z wierzycielami, opiera się na tej samej zasadzie: zarząd, finanse i zakupy muszą pracować na tych samych liczbach. W relacji z dostawcą warto zebrać je na jednej karcie.

Dane do przygotowania Dlaczego są potrzebne Czerwona flaga
Dokładny etap postępowania Inne skutki wiążą się z dniem układowym, obwieszczeniem i sądowym otwarciem postępowania Firma używa wszystkich tych pojęć zamiennie
Właściwa data graniczna Pozwala wstępnie oddzielić wierzytelności historyczne od późniejszych Podział opiera się tylko na terminie płatności faktury
Uzgodnione saldo historyczne Dostawca będzie porównywał komunikat z własną ewidencją Księgowość i zakupy podają różne kwoty
Lista otwartych zamówień Pokazuje, które dostawy są już w drodze albo zostały przyjęte Firma nie wie, co dostawca już wyprodukował lub wysłał
Prognoza wpływów i wydatków Uzasadnia obietnicę zapłaty za nową dostawę Źródłem zapłaty jest wyłącznie niepotwierdzona należność od klienta
Aktualny limit kupiecki Pozwala zaproponować mniejszy i wykonalny zakres finansowania Firma żąda utrzymania dawnego limitu bez policzenia jego wykorzystania
Umowa i zabezpieczenia Mogą zawierać obowiązek informacyjny, warunki wypowiedzenia lub dodatkowe skutki opóźnienia Nowa ugoda lub zabezpieczenie ma zostać podpisane bez analizy
Osoba uprawniona do rozmowy Zapobiega składaniu kilku różnych obietnic Dostawca negocjuje równolegle z zakupami, księgowością i członkiem zarządu

Przy kwalifikacji wierzytelności nie wystarcza data wystawienia faktury. Trzeba sprawdzić datę i okres wykonania świadczenia, treść umowy oraz właściwy tryb. Co do zasady w postępowaniach otwieranych przez sąd układ obejmuje wierzytelności osobiste powstałe przed dniem otwarcia, z ustawowymi wyjątkami. W postępowaniu o zatwierdzenie układu uprawnienia wierzycieli i skutki układu określa się według stanu z dnia układowego, a wierzytelności powstałe po tym dniu nie są objęte układem. Przy dostawach ciągłych, fakturach mieszanych albo sporze co do momentu wykonania świadczenia potrzebna jest indywidualna kwalifikacja.

Praktyczny wniosek: przed telefonem jedna osoba powinna zatwierdzić kartę dostawcy obejmującą status procesu, stare saldo, nowe zamówienia, warunki płatności i dopuszczalny zakres negocjacji. Bez tego rozmowa może stworzyć zobowiązanie, którego firma nie uwzględniła w cash flow.

Co powiedzieć dostawcy: scenariusz pierwszej rozmowy

Komunikat powinien być krótki i sprawdzalny. Nie trzeba przekazywać całego planu restrukturyzacyjnego, listy innych wierzycieli ani informacji, które nie są potrzebne do decyzji o dalszych dostawach. Trzeba natomiast powiedzieć prawdę o formalnym statusie i warunkach zapłaty.

Przykładowy komunikat dla firmy prowadzącej postępowanie o zatwierdzenie układu po obwieszczeniu może brzmieć następująco:

„Firma prowadzi postępowanie o zatwierdzenie układu i w Krajowym Rejestrze Zadłużonych dokonano obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego. Rozdzielamy saldo dotyczące świadczeń sprzed dnia układowego od nowych zamówień. Saldo historyczne jest kwalifikowane w ramach postępowania, dlatego nie będziemy obiecywać jego wybiórczej spłaty poza właściwym trybem. Chcemy kontynuować współpracę przy nowych dostawach. Każde nowe zamówienie potwierdzimy osobno wraz z terminem i źródłem zapłaty. Na obecnym etapie możemy zaproponować przedpłatę, płatność przy odbiorze albo mniejszą partię objętą ograniczonym limitem. Jedna wskazana osoba prześle po rozmowie pisemne podsumowanie i będzie odpowiadała za dalsze aktualizacje.”

Jeżeli sąd otworzył przyspieszone postępowanie układowe, postępowanie układowe albo sanacyjne, pierwsze zdanie musi wskazywać właśnie ten tryb i datę otwarcia. Nie należy kopiować komunikatu o dniu układowym do sprawy, w której datą graniczną jest dzień otwarcia postępowania.

Element rozmowy Bezpieczniejszy sposób sformułowania Czego nie mówić
Status „Podajemy dokładny etap i datę, a skutki dla Państwa faktur potwierdzimy po ich kwalifikacji.” „Weszliśmy w restrukturyzację, więc wszystkie długi są zamrożone.”
Stare saldo „Historyczne faktury prowadzimy odrębnie i nie składamy obietnicy zapłaty sprzecznej z trybem postępowania.” „Zapłacimy stare faktury w pierwszej kolejności, jeśli wyślecie towar.”
Nowe zamówienie „Potwierdzimy je osobno, wraz z warunkiem płatności i wskazanym źródłem środków.” „Nowe faktury na pewno będą płacone, proszę się nie martwić.”
Limit kupiecki „Proponujemy zakres, który mieści się w aktualnej prognozie gotówki.” „Musicie utrzymać dotychczasowy limit, bo umowa jest chroniona.”
Aktualizacja „Po rozmowie wyślemy jedno podsumowanie, a dalszy kontakt prowadzi wyznaczona osoba.” „Proszę dzwonić do księgowości, ona coś ustali.”

Po telefonie warto wysłać krótkie podsumowanie. Wiadomość powinna potwierdzać, że saldo historyczne i nowe dostawy są omawiane odrębnie, wskazywać uzgodniony sposób zapłaty za nowe zamówienie oraz zaznaczać, że ostateczna kwalifikacja wierzytelności zależy od dokumentów i właściwego trybu postępowania.

Wniosek decyzyjny: deklarację płatności należy złożyć dopiero wtedy, gdy wskazuje konkretne zobowiązanie, termin, warunek oraz źródło finansowania. Zdanie „będziemy płacić na bieżąco” bez odniesienia do określonych dostaw nie jest planem płatności.

Jak oddzielić stare zaległości od nowych zamówień

Rozdzielenie nie może istnieć wyłącznie w rozmowie. Musi być widoczne w ewidencji, dokumentach zakupowych, harmonogramie płatności i korespondencji. W przeciwnym razie nowy przelew może zostać powiązany ze starym saldem, a firma i dostawca będą inaczej rozumieć te same ustalenia. Jeżeli nie wiadomo, które faktury płacić po otwarciu restrukturyzacji, najpierw trzeba ustalić datę i zakres świadczenia, zamiast kierować się samą datą dokumentu.

Rodzaj pozycji Co ustalić Jak prowadzić komunikację
Historyczna faktura Data i zakres świadczenia, właściwa data graniczna, status w spisie wierzytelności Omawiać w części dotyczącej układu; nie łączyć z obietnicą zapłaty za nową dostawę
Nowa dostawa Numer zamówienia, data wykonania, cena, marża, termin i źródło zapłaty Potwierdzić odrębnie przed wysyłką; wskazać warunek płatności dotyczący tej dostawy
Faktura mieszana Jaki zakres świadczenia przypada przed, a jaki po dacie granicznej Wstrzymać uproszczoną kwalifikację; uzgodnić podział dokumentacyjny i prawny
Towar już wyprodukowany, lecz niewysłany Moment powstania zobowiązania, warunki zamówienia, możliwość odbioru lub rezygnacji Nie zakładać automatycznie, że będzie to nowa dostawa; sprawdzić umowę i stan wykonania
Przedpłata za kolejną partię Czy partia jest potrzebna, jaka jest jej wartość i z czego firma finansuje przedpłatę Opisać płatność jednoznacznie i powiązać ją z konkretnym zamówieniem

Procedura operacyjna rozdzielenia sald

  1. Ustal właściwą datę graniczną dla konkretnego trybu postępowania.
  2. Porównaj ewidencję firmy z zestawieniem dostawcy według dat i zakresu świadczeń, a nie tylko terminów płatności.
  3. Oznacz osobno pozycje historyczne, bieżące, mieszane i sporne.
  4. Każdemu nowemu zakupowi nadaj odrębny numer zamówienia oraz ustal osobną fakturę i termin płatności.
  5. W potwierdzeniu i tytule przelewu jednoznacznie wskaż nową fakturę lub zamówienie; zasady zaliczenia wpłaty uzgodnij z księgowością i dostawcą.
  6. Nie podpisuj ugody łączącej stare saldo z nowymi dostawami bez sprawdzenia jej wpływu na układ, pozostałych wierzycieli i zakres wymaganych zgód.

Szczególnej ostrożności wymagają świadczenia ciągłe, zaliczki, korekty, reklamacje i dostawy częściowe. Niekiedy jedna faktura obejmuje okres po obu stronach daty granicznej. Wtedy proste przypisanie całego dokumentu do „starych” albo „nowych” zobowiązań może być błędne.

Czerwona flaga: dostawca uzależnia wysłanie nowej partii od natychmiastowej zapłaty części starego długu, a firma chce wykonać przelew tylko po to, aby nie zatrzymać produkcji. Taka płatność wymaga sprawdzenia z nadzorcą albo doradcą; presja operacyjna nie przesądza, że wybiórcza spłata będzie dopuszczalna.

Praktyczny wniosek: nowa współpraca powinna mieć własny ślad dokumentacyjny od zamówienia do przelewu. Im mniej jednoznaczne dokumenty, tym większe ryzyko sporu o to, czy płatność dotyczyła starego salda, czy bieżącej dostawy.

Kiedy proponować płatność bieżącą i jakie warunki są realne

Płatność bieżąca ma sens tylko wtedy, gdy nie jest kolejną obietnicą finansowaną przyszłym opóźnieniem. Ten sam filtr należy stosować do nowych zobowiązań po otwarciu restrukturyzacji: zamówień, usług i umów, które nie trafiają automatycznie do starego układu. Przed potwierdzeniem nowej dostawy firma powinna przeprowadzić test czterech pytań:

  1. Czy dostawa jest konieczna do wykonania konkretnej sprzedaży albo utrzymania krytycznego procesu?
  2. Czy zamówienie pozostawia dodatnią marżę po uwzględnieniu towaru, pracy, transportu i pozostałych kosztów wykonania?
  3. Z którego potwierdzonego wpływu lub dostępnej gotówki nastąpi zapłata dostawcy?
  4. Czy po tej płatności zostaną środki na wynagrodzenia, podatki, ZUS, czynsz, media i inne koszty krytyczne?

Jeżeli odpowiedź na którekolwiek pytanie jest negatywna, nie należy obiecywać płatności w zwykłym terminie. Trzeba ograniczyć zakres zamówienia, zmienić warunki albo wstrzymać zakup do czasu wskazania realnego źródła pieniędzy.

Warunek handlowy Kiedy może być rozsądny Najważniejsze ryzyko
Przedpłata Firma ma gotówkę, a dostawa jest konieczna do rentownego zamówienia klienta Przedpłata zabiera środki potrzebne na inne koszty krytyczne
Płatność przy dostawie Termin wpływu i odbioru pozwala zsynchronizować gotówkę z dostawą Klient opóźnia płatność, a firma nie ma bufora
Mniejsza partia Pełne zamówienie przekracza możliwości płynnościowe lub realne zapotrzebowanie Wyższy koszt jednostkowy usuwa marżę
Krótszy termin płatności Dostawca nie akceptuje dawnego kredytu kupieckiego, a cykl gotówki jest krótki Termin wobec dostawcy przypada przed realnym wpływem od klienta
Ograniczony limit kupiecki Dostawca akceptuje niewielką ekspozycję, którą firma potrafi regularnie odnawiać Kolejne działy składają zamówienia ponad uzgodniony limit

Nie należy zakładać, że dostawca ma obowiązek dalej finansować działalność na dawnych warunkach. Może obniżyć limit kupiecki, zażądać przedpłaty albo odmówić przyjęcia kolejnego, nieuzgodnionego zamówienia. Rolą firmy jest zaproponowanie najmniejszego zakresu dostaw, który utrzymuje przychód i jednocześnie nie tworzy nowych zaległości.

Decyzja krok po kroku: jeżeli dostawa ma pokrycie i marżę, uzgodnij bieżącą płatność oraz osobny dokument. Jeżeli ma pokrycie tylko częściowe, zmniejsz partię lub skróć cykl. Jeżeli nie ma wskazanego źródła zapłaty, nie składaj zamówienia na kredyt i nie używaj restrukturyzacji jako uzasadnienia kolejnego opóźnienia.

Gdy dostawca wstrzymuje dostawy albo grozi wypowiedzeniem

Wstrzymanie nowego kredytu kupieckiego i wypowiedzenie istniejącej umowy to dwa różne problemy. Dostawca może nie chcieć finansować kolejnych zakupów na niezmienionych zasadach. Jeżeli jednak istnieje zawarta umowa, trzeba sprawdzić, czy ma prawo wstrzymać jej wykonywanie albo ją wypowiedzieć, z jakiej podstawy korzysta i kiedy powstało wskazane naruszenie.

Prawo restrukturyzacyjne przewiduje ochronę wybranych umów oraz innych umów o podstawowym znaczeniu dla prowadzenia przedsiębiorstwa, ale ochrona nie jest absolutna. Jeżeli po właściwej dacie firma nie wykonuje zobowiązań nieobjętych układem albo pojawia się późniejsza, odrębna podstawa wypowiedzenia, sama informacja o restrukturyzacji może nie wystarczyć. Zasady i granice tej ochrony szerzej omawia materiał o tym, jak może zachować się kontrahent po otwarciu restrukturyzacji.

Po otrzymaniu zapowiedzi zatrzymania dostaw albo wypowiedzenia trzeba kolejno sprawdzić:

  1. czy dostawca odmawia dopiero nowego zamówienia, czy nie wykonuje już przyjętej umowy,
  2. jaką podstawę umowną albo prawną wskazuje,
  3. czy zarzut dotyczy starego długu, samego faktu restrukturyzacji czy nowej zaległości,
  4. kiedy powstało naruszenie i czy zobowiązanie jest objęte układem,
  5. czy umowa ma podstawowe znaczenie dla działalności i czy w danym trybie obejmuje ją właściwa ochrona,
  6. jaki jest zakres zarządu własnego oraz rola nadzorcy sądowego, nadzorcy układu albo zarządcy.

Nie należy zaczynać odpowiedzi od groźby, że wypowiedzenie „na pewno jest nieważne”. Najpierw trzeba zabezpieczyć wiadomość dostawcy, umowę, zamówienia, dowody wykonania i rozliczenia. Dopiero potem można zdecydować, czy negocjować przedpłatę, kwestionować wypowiedzenie, korzystać z zamiennika czy pilnie włączyć doradcę.

Czerwona flaga: dostawca żąda nowej gwarancji, przewłaszczenia, poręczenia właściciela albo ugody obejmującej stare i nowe należności w zamian za wznowienie dostaw. Takiej propozycji nie należy akceptować w czasie rozmowy handlowej bez oceny wpływu na postępowanie i wymaganych zgód.

Checklista po rozmowie: ustalenia, odpowiedzialność i następna aktualizacja

O wartości rozmowy decyduje to, co wydarzy się później. Ustalenia telefoniczne powinny zostać przepisane na warunki konkretnego zamówienia i wprowadzone do prognozy gotówki. Dostawca powinien wiedzieć, kto odpowiada za pytania o stare saldo, kto zatwierdza nowe zakupy i kiedy otrzyma kolejną informację.

Pisemne podsumowanie może zawierać następujący komunikat:

„Potwierdzamy, że saldo historyczne oraz nowe zamówienia są prowadzone odrębnie. Kwalifikacja historycznych faktur następuje zgodnie z właściwym trybem postępowania i dokumentami. Każda nowa dostawa wymaga osobnego potwierdzenia ceny, terminu, sposobu płatności i numeru zamówienia. Uzgodnienia handlowe przekazuje jedna wskazana osoba, a zmiana warunków wymaga pisemnego potwierdzenia obu stron.”

Minimalna checklista zamknięcia rozmowy

  • Czy dostawca otrzymał prawidłową nazwę etapu postępowania i właściwą datę?
  • Czy obie strony rozumieją, które saldo jest historyczne, a które pozycje wymagają jeszcze kwalifikacji?
  • Czy każde nowe zamówienie ma odrębny numer, fakturę, termin i sposób płatności?
  • Czy zapłata za nową dostawę ma konkretne miejsce w cash flow?
  • Czy ustalony limit kupiecki jest zapisany i kontrolowany w systemie zakupowym?
  • Czy wiadomo, kto może składać dostawcy wiążące deklaracje?
  • Czy warunki nie obejmują nowego zabezpieczenia, ugody albo płatności wymagającej konsultacji?
  • Czy wyznaczono termin kolejnej aktualizacji, nawet jeśli nie pojawią się nowe informacje?
  • Czy nadzorca albo doradca otrzymał informację o sporze, wypowiedzeniu lub nietypowym żądaniu?

Największym zagrożeniem nie jest samo przyznanie, że firma porządkuje zadłużenie. Groźniejsza jest niespójność: zakupy obiecują pełny limit, finanse planują przedpłatę, a zarząd deklaruje szybkie uregulowanie starego salda. Jedna osoba odpowiedzialna za komunikację i wspólny rejestr ustaleń ograniczają to ryzyko.

Praktyczny wniosek: dostawcę warto informować tak, aby po rozmowie potrafił odróżnić historyczną wierzytelność od ryzyka związanego z konkretną nową dostawą. Jeżeli firma pokazuje wykonalny sposób bieżącej zapłaty, nie miesza sald i dotrzymuje uzgodnionych terminów oraz limitów, tworzy podstawę do dalszej współpracy bez składania obietnic, których restrukturyzacja nie gwarantuje.

Masz podobny problem?

Jesteśmy zespołem doradców, którzy na co dzień rozwiązują takie problemy. Jeśli potrzebujesz analizy swojej sytuacji, napisz do nas.

Skontaktuj się →