Jakie dokumenty przygotować do restrukturyzacji firmy? Zobacz praktyczną listę kontrolną: dane do pierwszej diagnozy, dokumenty formalne po zmianach od 23 sierpnia 2025 r. i czerwone flagi, które blokują układ.
W skrócie:
- Najpierw zbierasz pakiet do decyzji w 24-72 godziny: jedną listę wierzycieli, zabezpieczenia, zaległości ZUS i US, umowy krytyczne, należności, aktywa i prosty 13-tygodniowy cash flow.
- Dopiero po wyborze trybu kompletujesz pakiet formalny: plan restrukturyzacyjny, spis wierzytelności, spis wierzytelności spornych, test zaspokojenia, opinię o możliwości wykonania układu i ewentualnie test prywatnego wierzyciela lub inwestora.
- Sama papierologia nie uruchamia sensownej restrukturyzacji. Jeśli dokumenty nie pokazują źródła spłaty układu i kontroli nad bieżącymi płatnościami, trzeba najpierw uporządkować biznes albo porównać restrukturyzację z upadłością.
Jeżeli chcesz wiedzieć, jakie dokumenty przygotować do restrukturyzacji, odpowiedź jest prosta: na teraz potrzebujesz pakietu, który pozwala w 24-72 godziny ocenić, czy restrukturyzacja ma sens, a na później pakietu formalnego zależnego od wybranego trybu. Nie zaczynaj od zbierania wszystkiego „na wszelki wypadek”. Najpierw policz dług, zabezpieczenia, krytyczne umowy i gotówkę na najbliższe 13 tygodni. Dopiero gdy te dane pokazują biznes do obrony, kompletujesz plan restrukturyzacyjny, spisy i pozostałe dokumenty wymagane przed głosowaniem nad układem.
Krótka odpowiedź: co zbierasz teraz, co później
Najczęstszy błąd polega na mieszaniu dwóch etapów. Pakiet do pierwszej diagnozy służy podjęciu decyzji go or no go. Pakiet formalny służy już przeprowadzeniu konkretnego postępowania, najczęściej PZU albo trybu sądowego. To nie są te same zbiory dokumentów, choć częściowo opierają się na tych samych danych źródłowych.
| Koszyk | Co obejmuje | Po co | Kiedy wystarczy |
|---|---|---|---|
| Pakiet startowy | Lista wierzycieli, kwoty, terminy, zabezpieczenia, ZUS, US, bank, leasing, umowy krytyczne, należności, aktywa, 13-tygodniowy cash flow. | Daje odpowiedź, czy firma ma jeszcze biznes do obrony i jaki tryb w ogóle warto rozważać. | Na pierwszą rozmowę z doradcą restrukturyzacyjnym, nadzorcą układu, zarządem lub właścicielem. |
| Pakiet formalny | Plan restrukturyzacyjny, spis wierzytelności, spis wierzytelności spornych, test zaspokojenia, opinia o możliwości wykonania układu i ewentualnie test prywatnego wierzyciela lub inwestora. | Jest potrzebny do głosowania nad układem i do spełnienia wymogów konkretnego trybu po zmianach obowiązujących od 23 sierpnia 2025 r. | Dopiero wtedy, gdy wybrany kierunek jest realny i wiadomo, że chcesz iść w PZU albo tryb sądowy. |
Jeżeli dziś nie masz jednej liczby dla zobowiązań, nie wiesz jakie aktywa są obciążone i nie potrafisz pokazać tygodniowego cash flow, to nie brakuje Ci jeszcze „dokumentów do PZU”. Brakuje Ci podstaw do sensownej decyzji. Właśnie dlatego przed formalnym ruchem trzeba najpierw oddzielić to, co służy diagnozie kryzysu, od tego, co służy samej procedurze.
Praktyczna zasada
Jeżeli firma nie potrafi wskazać jednego źródła danych dla długu i jednego właściciela procesu po stronie zarządu lub właściciela, nie zaczynasz od obwieszczenia ani od głosowania. Zaczynasz od uporządkowania liczb.
Pakiet 48 godzin: dane, bez których nie ma decyzji
Ten pakiet ma odpowiedzieć na trzy pytania: ile naprawdę wynosi dług, co jutro zatrzyma operację i czy w 13 tygodniach widać źródło stabilizacji. Nie chodzi o perfekcyjny model finansowy. Chodzi o zestaw danych, który pozwala odróżnić restrukturyzację mającą sens od chaotycznego kupowania czasu.
| Dokument lub dane | Po co są potrzebne | Co blokuje ich brak |
|---|---|---|
| Jedna lista wierzycieli z kwotami i terminami | Pokazuje pełną skalę długu, kolejność presji i to, którzy wierzyciele ważą najwięcej w przyszłym głosowaniu. | Bez niej nie policzysz układu, nie odróżnisz długu starego od bieżącego i nie oceniasz realnej większości. |
| Mapa zabezpieczeń | Pokazuje kto ma hipotekę, zastaw, przewłaszczenie, cesję, poręczenie albo inne prawo, które zmienia pozycję w negocjacjach. | Bez niej propozycje układowe są oderwane od rzeczywistości, szczególnie przy banku i leasingu. |
| Stan zaległości wobec ZUS i US | Oddziela zobowiązania publicznoprawne od reszty i pozwala sprawdzić, czy są już decyzje, zajęcia albo tytuły wykonawcze. | Bez tego łatwo zaniżyć presję gotówkową i przegapić ryzyka, które nie znikają po samej rozmowie o restrukturyzacji. |
| Umowy krytyczne i finansowanie | Dotyczy kredytów, leasingów, najmu, faktoringu, kluczowych dostaw i kontraktów, bez których firma nie dowiezie sprzedaży. | Nie wiesz, czy wierzyciel może wypowiedzieć umowę, uruchomić skutki naruszenia w innych umowach albo zatrzymać towar, flotę lub linię finansowania. |
| Lista należności z podziałem na realne i sporne | Pozwala odsiać faktury, które rzeczywiście zasilą gotówkę, od tych, które istnieją tylko księgowo. | Bez tego cash flow jest życzeniowy, a źródło spłaty układu bywa fikcją. |
| Zestawienie aktywów | Pokazuje, co firma realnie posiada, co jest obciążone i co może być krytyczne dla dalszego działania albo ewentualnej sprzedaży. | Nie wiesz, czy restrukturyzacja broni przedsiębiorstwa, czy tylko odkłada utratę najważniejszych składników majątku. |
| Koszty krytyczne na 7, 14 i 30 dni | Oddziela koszty ważne od kosztów, bez których firma staje natychmiast: pensje, paliwo, media, materiał, logistyka, IT, czynsz. | Nie odróżnisz problemu harmonogramu długu od utraty zdolności do bieżącego działania. |
| 13-tygodniowy cash flow | To najkrótszy model, który pokazuje, czy firma finansuje bieżące płatności, czy tylko przesuwa moment utraty kontroli. | Bez niego nie ma wiarygodnej odpowiedzi, czy układ ma z czego być wykonywany. |
Na tym etapie bilans, KRS, pełne sprawozdania i segregatory z każdą fakturą są mniej ważne niż jedna spójna mapa długu i płynności. Jeżeli księgowość jest opóźniona, nie blokuje to pierwszej diagnozy. Blokuje ją dopiero brak podstawowych danych o wierzycielach, zabezpieczeniach, umowach i gotówce.
Minimalny folder przed pierwszą rozmową
Jeżeli przygotowujesz się do rozmowy z doradcą restrukturyzacyjnym albo do wewnętrznej decyzji zarządu, zbierz w jednym miejscu:
- wyciągi bankowe i stan gotówki na dziś,
- listę wierzycieli z datami wymagalności, odsetkami i statusem sporu,
- umowy kredytu, leasingu, faktoringu i najmu wraz z aneksami i wypowiedzeniami,
- stan ZUS i US oraz informację o zajęciach i egzekucjach,
- należności z oznaczeniem, które są realne do ściągnięcia,
- prostą tygodniową prognozę wpływów i wydatków na 13 tygodni.
Pakiet formalny po 23 sierpnia 2025 r.
Ustawa z 25 lipca 2025 r., ogłoszona 8 sierpnia 2025 r., obowiązuje od 23 sierpnia 2025 r. i zmieniła zakres dokumentów potrzebnych przed głosowaniem nad układem. Najważniejsza zmiana jest taka, że plan restrukturyzacyjny ma szerszy zakres niż wcześniej, a test zaspokojenia stał się odrębnym dokumentem wymaganym co do zasady przed głosowaniem, z wyjątkiem postępowania prowadzonego wobec mikroprzedsiębiorcy.
| Dokument formalny | Co musi pokazywać | Dlaczego jest krytyczny |
|---|---|---|
| Plan restrukturyzacyjny | Po zmianach z art. 10 ma szerzej opisywać środki restrukturyzacyjne, ich koszty, skutki dla zatrudnienia, sytuację ekonomiczną i zestawienie aktywów oraz pasywów. | To nie jest ozdobny dokument. Ma pokazać, co dokładnie zmieniasz i jak finansujesz wyjście z kryzysu. |
| Spis wierzytelności | Jedną obowiązującą listę wierzycieli objętych układem wraz z kwotami, podstawą długu i statusem głosowania. | Bez poprawnego spisu nie ma wiarygodnego głosowania ani obrony układu. |
| Spis wierzytelności spornych | Pozycje kwestionowane przez dłużnika albo wymagające oddzielnego ujęcia. | Przy PZU i PPU ma to znaczenie także dla progu 15% wierzytelności spornych uprawniających do głosowania. |
| Test zaspokojenia wierzycieli | Na podstawie art. 10a porównuje wynik wierzycieli w układzie z wariantem upadłościowym, a w szczególnych przypadkach z wariantem egzekucyjnym. | To dokument, który ma pokazać, że układ nie daje wierzycielom gorszego wyniku niż realistyczna alternatywa. |
| Opinia o możliwości wykonania układu | Ocena, czy propozycje układowe mają realne źródło finansowania i czy plan da się wykonać w praktyce. | To tu kończy się miejsce na ogólniki. Jeżeli nie umiesz pokazać z czego będą raty, opinia będzie słaba. |
| Test prywatnego wierzyciela lub inwestora | Dochodzi ewentualnie tam, gdzie układ wymaga takiej oceny z perspektywy zasad wsparcia i pomocy publicznej. | Nie każdy przypadek go wymaga, ale jeśli wchodzi do gry, nie warto odkładać go na ostatni tydzień. |
W PZU nowe brzmienie art. 211b wymaga, aby nadzorca układu sporządził te dokumenty co najmniej 30 dni przed rozpoczęciem zbierania głosów albo przed zwołaniem zgromadzenia wierzycieli. W PPU art. 261 rozdziela pracę na dwa etapy: plan restrukturyzacyjny i spisy powstają po otwarciu postępowania, a test zaspokojenia, opinia o możliwości wykonania układu i ewentualny test prywatnego wierzyciela lub inwestora muszą być gotowe co najmniej 30 dni przed głosowaniem. W postępowaniu układowym i sanacyjnym logika dokumentów jest podobna, przy czym w sanacji dodatkowy pakiet przed głosowaniem wynika z art. 320 i obejmuje także sprawozdanie z wykonania planu w toku postępowania.
Wyjątek: mikroprzedsiębiorca a test zaspokojenia
Od 23 sierpnia 2025 r. ustawa zwalnia mikroprzedsiębiorcę z obowiązku sporządzania testu zaspokojenia. To nie oznacza jednak, że można pominąć logikę porównania z wariantem upadłościowym. Po prostu formalnie nie trzeba składać odrębnego dokumentu o takiej nazwie.
Najważniejszy wniosek jest praktyczny: jeżeli chcesz szybko wejść w PZU, nie możesz zostawić pakietu formalnego na końcówkę. Skoro część dokumentów musi być gotowa z wyprzedzeniem co najmniej 30 dni przed głosowaniem, to plan restrukturyzacyjny, spisy i źródło spłaty trzeba zacząć budować znacznie wcześniej niż sam termin głosowania.
Jeżeli po tej sekcji chcesz przejść z samej listy dokumentów do procedury, pomocnym rozwinięciem będzie wyjaśnienie, jak działa postępowanie o zatwierdzenie układu i na którym etapie te materiały zaczynają realnie pracować na rzecz głosowania.
Dokumenty, które najmocniej wpływają na wierzycieli
Nie wszystkie dokumenty mają tę samą wagę. O powodzeniu układu częściej decydują materiały dotyczące banku, leasingu, ZUS, US i kluczowych dostawców niż sam wydruk bilansu. To właśnie ci wierzyciele najczęściej przesądzają, czy układ jest dla nich wiarygodny.
Bank i leasing
Tu liczą się umowy, aneksy, harmonogramy, wypowiedzenia, zestaw zabezpieczeń, cesje i informacje o zaległościach bieżących.
- sprawdź, czy są klauzule przyspieszające wymagalność albo powiązane naruszenia w innych umowach finansowania,
- policz, które aktywa są kluczowe operacyjnie i jednocześnie obciążone,
- oddziel raty bieżące od zadłużenia przeterminowanego.
ZUS i US
Najważniejsze są aktualne salda, decyzje, tytuły wykonawcze, zajęcia, terminy płatności oraz informacja, czy istnieją już układy ratalne lub odroczenia.
- nie mieszaj długu historycznego z bieżącymi składkami i podatkami,
- sprawdź, czy są działania egzekucyjne wpływające na rachunek lub majątek,
- pokaż, jak firma będzie regulować zobowiązania powstające po starcie procedury.
Kluczowi dostawcy i kontrakty
Warto zebrać umowy ciągłe, warunki płatności, kary, cesje wierzytelności, informacje o towarze krytycznym i o tym, co stanie się po wstrzymaniu dostaw.
- oznacz kontrakty, bez których sprzedaż zatrzyma się w ciągu dni, nie miesięcy,
- sprawdź, czy dostawca ma prosty mechanizm wstrzymania wykonania,
- ustal, czy dane aktywo lub kontrakt jest potrzebny do wykonania układu.
Z punktu widzenia wierzycieli pytanie brzmi nie tylko ile jesteś winien, ale też co dokładnie utrzymasz po wejściu w układ. Dlatego dokumenty dotyczące finansowania, zabezpieczeń i kontraktów operacyjnych bywają ważniejsze niż ogólne opisanie trudnej sytuacji firmy. Jeżeli nie pokażesz, jak obronisz bank, leasing, publicznoprawnych i dostawców krytycznych, reszta planu może wyglądać dobrze tylko na papierze.
Szczególna uwaga przy wierzycielach zabezpieczonych
Jeżeli bank, leasing albo inny wierzyciel ma mocne zabezpieczenie na aktywie potrzebnym do działania firmy, to właśnie ten dokumentacyjny wątek zwykle decyduje o realności układu. Samo stwierdzenie, że „firma będzie dalej działać”, nie wystarczy.
Czerwone flagi: kiedy dokumenty pokazują, że nie jesteś gotowy
Kompletowanie dokumentów ma sens tylko wtedy, gdy odsłania prawdę o sytuacji. Jeżeli materiały pokazują chaos, nie należy iść dalej siłą rozpędu. To moment, w którym trzeba zatrzymać się i zdecydować, czy najpierw porządkujesz dane, czy od razu liczysz wariant upadłościowy.
Najczęstsze czerwone flagi
- są trzy różne wersje tych samych kwot, a żadna nie jest uznawana za ostateczną,
- zabezpieczenia nie są policzone albo nikt nie wie, które aktywa są już obciążone,
- dług stary i bieżące zobowiązania są wrzucone do jednego worka,
- należności wpisane jako źródło spłaty są w dużej części sporne, przeterminowane albo nieściągalne,
- 13-tygodniowy cash flow pokazuje, że firma nie pokrywa kosztów krytycznych bez dokładania nowego długu,
- sporne wierzytelności mogą przekroczyć próg 15%, a mimo to z góry zakłada się szybkie PZU albo PPU,
- nie ma jednej odpowiedzi na pytanie, z czego dokładnie będą finansowane raty układowe.
| Czerwona flaga | Co zwykle oznacza | Decyzja |
|---|---|---|
| Brak jednej prawdy o długu | Firma nie kontroluje danych źródłowych albo księgowość i operacja mówią różnymi językami. | Najpierw porządkowanie liczb, potem wybór trybu. |
| Brak źródła spłaty układu | Plan naprawczy kończy się na życzeniowym wzroście sprzedaży lub niepewnych należnościach. | Nie uruchamiaj formalnej procedury bez poprawy modelu gotówki. |
| Utrata kontroli nad bieżącymi płatnościami | Firma finansuje pensje, podatki albo paliwo kolejnym długiem i nie ma planu na następne tygodnie. | Porównaj restrukturyzację z wariantem upadłościowym, zamiast zbierać papiery w ciemno. |
To jest też odpowiedź na pytanie, kiedy nie warto wybierać restrukturyzacji tylko dlatego, że brzmi lepiej niż upadłość. Jeżeli dokumenty nie pokazują biznesu zdolnego utrzymać bieżące koszty i wykonać układ, procedura nie naprawi ekonomii działania. Może jedynie przedłużyć chaos.
Checklista go or no go przed startem
Poniższy filtr ma pomóc podjąć decyzję krok po kroku. Nie odpowiada na każde pytanie prawne, ale porządkuje moment, w którym warto przejść z diagnozy do działania albo odwrotnie: zatrzymać się i zmienić kierunek.
Decyzja krok po kroku
- Zbierz jedną listę wierzycieli, kwot, terminów, zabezpieczeń i sporów.
- Oddziel zobowiązania historyczne od bieżących kosztów koniecznych do utrzymania firmy.
- Ustal, którzy wierzyciele naprawdę decydują o powodzeniu układu: bank, leasing, ZUS, US, dostawcy krytyczni.
- Zbuduj 13-tygodniowy cash flow i oznacz tylko te wpływy, które są realne, a nie życzeniowe.
- Sprawdź, czy źródło spłaty układu wynika z działalności, sprzedaży aktywów albo innego realnego finansowania.
- Dopiero wtedy wybierz tryb i zacznij kompletować pakiet formalny pod PZU albo tryb sądowy.
Sygnały „go”
- masz jedną spójną listę wierzytelności i rozumiesz strukturę zabezpieczeń,
- firma nadal generuje przychód i potrafi finansować koszty krytyczne,
- 13-tygodniowy cash flow pokazuje ścieżkę stabilizacji,
- kluczowi wierzyciele są rozpoznani i da się przygotować dla nich sensowne propozycje,
- wiesz, z czego będą płacone raty układowe.
Sygnały „no go”
- nie ma jednej wiarygodnej liczby dla długu i zaległości,
- firma nie utrzymuje bieżących płatności bez dokładania nowego długu,
- sporne wierzytelności albo chaos dokumentacyjny przekreślają szybki tryb,
- propozycje układowe nie mają realnego źródła finansowania,
- zarząd lub właściciel nie kontroluje już kluczowych umów, rachunku i przepływów.
Jeżeli wynik wychodzi na zielono, kolejnym krokiem jest dopięcie formalnego pakietu pod wybrany tryb, najczęściej PZU albo postępowanie sądowe. Jeżeli wynik wychodzi na czerwono, rozsądniej jest najpierw osobno policzyć niewypłacalność firmy i porównać restrukturyzację z wariantem upadłościowym, zamiast przyspieszać dokumenty, które nie obronią się ekonomicznie.
FAQ – najczęstsze pytania
Czy lista dokumentów jest inna dla JDG i sp. z o.o.?
Czy mikroprzedsiębiorca musi przygotować test zaspokojenia?
Czy bez pełnego sprawozdania finansowego można zacząć rozmowę o restrukturyzacji?
Czy wszystkie dokumenty trzeba mieć przed obwieszczeniem i głosowaniem?
Podsumowanie
Najlepsza lista dokumentów do restrukturyzacji składa się z dwóch etapów. Najpierw zbierasz materiał do szybkiej decyzji: wierzyciele, zabezpieczenia, zobowiązania publicznoprawne, umowy krytyczne, należności, aktywa i 13-tygodniowy cash flow. Dopiero potem, jeżeli firma ma biznes do obrony, budujesz formalny pakiet pod wybrany tryb: plan restrukturyzacyjny, spisy, test zaspokojenia, opinię o możliwości wykonania układu i ewentualne dodatkowe testy. Jeżeli przechodzisz już z diagnozy do etapu wykonawczego, pomocne może być uporządkowanie tego, jak wygląda przygotowanie restrukturyzacji firmy od wyboru trybu po pakiet dokumentów. Jeżeli dokumenty nie pokazują jednej prawdy o długu i realnego źródła spłaty, właściwą decyzją nie jest szybsze zbieranie papierów, tylko zmiana kolejności działań.